tag:blogger.com,1999:blog-68169553723440596452012-01-24T05:08:59.212+04:00The unfindable oneAnnhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-2577165236497862752012-01-24T04:21:00.000+04:002012-01-24T04:20:43.334+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Li4yCAPH42c/Tx35BGghjYI/AAAAAAAAAI8/Qw7KxYwlt3Q/s1600/Anti-pollution-poster-%2528Kenji-Ito--1973%2529.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 224px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Li4yCAPH42c/Tx35BGghjYI/AAAAAAAAAI8/Qw7KxYwlt3Q/s320/Anti-pollution-poster-%2528Kenji-Ito--1973%2529.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5700986500643130754" /></a><br /><br /><br />შენ ამბობ რომ ეს ქალაქი გაბოზებული მუზებით და სქელტრაკა მოჩვენებებით პირამდეა სავსე <br />სამაგიეროდ<br />აქ ცხოვრობს გოგო, რომელიც მხოლოდ ერთ და ძალიან გაცვეთილ სიმღერას ისეთი პირველყოფილი დამაჯერებლობით მღერის, მე თვალებიდან სირცხვილად მომდის ჩვენი უსასწაულო ახალი წლები და<br />სხვისი სიკვდილები და დაკარგული მეგობრების ცივი სალმები. <br /><br /><br />აჰჰ, როგორი თავდაჯერებული და ცალწარბაწეული შემიძლია ვიყო<br />სულ ფეხხხებზე მეკიდოს სხვისი პოლიტიკური შეხედულებები და მოუვლელი ფრჩხილები<br />ვილაპარაკო ფერსნალ სფეისებზე და კარმაზე და ჩასახვის საწინააღმდეგო აბებზე<br /><br />და მერე უცებ - მე ვზრუნავ. შენ ზრუნავ. ის ზრუნავს. <br />- რამდენი კოვზი შაქარი, ორი? <br />წკარუნით ვურევ და ფილტვები მტკივდება. <br /><br />დღეებს რა უჭირს,<br />ნაშუაღამევს გადმომიხტებიან ხოლმე ეს ამდენი ხნის ნაგროვები მონტეგები და კაპულეტები<br /><br /><br />ხანდახან კედელთან ვდგები და საშიშ, ხმამაღალ სიტყვებს ჩქარ-ჩქარა ვამბობ, რომ არ დამავიწყდეს <br />რომ არ მომირჩეს და რომ არ გავქვავდე და რომ არ გავიყინო<br />რომ მერე, როცა გულაღმა ვწევარ და თითებს ვატკაცუნებ<br />შემრცხვეს და უკანასკნელი ძიშოვკა მეგონოს ჩემი საღამოობისკენ გასენტიმენტალურებული თავი. <br /><br />მხოლოდ იმიტომ რომ მინდა ნაცნობ ზურგს ცხვირით ვეხებოდე<br />და საშიშ, ხმამაღალ სიტყვებს ვყვიროდე, მზის შუქზე, ფხიზელი და ლოყებგაყინული. <br /><br />არა, შენ არ გჯერა რომ უძლურია შენი დიდი და საშინლად კითხვადი თვალები ჩემი მყრალი ირონიის წინააღმდეგ <br />როგორც მე მესმის ძალიან კარგად შენი ულაპარაკო, მძიმედ უშუალო აღსარებები. <br /><br /><br />დღეს? დღეს აღარ მჯერა რომ ყველაფერი როგორმე იქნება სულისშემძვრელად, კბილის კბილზე ტკივილამდე დაჭერამდე კარგად. <br /><br /><br />მე ხომ ასანთის კოლოფში დავიბადე, დედა<br />და ასანთის კოლოფში მოვკვდები, მამა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-257716523649786275?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-10441340920888484882011-11-11T12:31:00.005+04:002011-11-11T13:42:52.762+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bvNugBI5xy4/TrztDe-2SKI/AAAAAAAAAIw/Tddfm-52lgI/s1600/tumblr_lpgxy8Jcp41qjqu5eo1_500.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bvNugBI5xy4/TrztDe-2SKI/AAAAAAAAAIw/Tddfm-52lgI/s320/tumblr_lpgxy8Jcp41qjqu5eo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5673670274692040866" /></a><br /><br /><br />გაანძრიე ტრაკი. <br />მე ბურჟუაზიული წარმონაქმნი ვარ. <br />კარგი ბიჭი და ცუდი გოგო - ბანალური კომბინაცია. <br /><br />დაიბანე ხელები ჭამამდე და ჭამის მერე. <br />მე გამოუსწორებელი პედანტი ვარ. <br />საშუალოზე ოდნავ მეტი ბედნიერება - როგორც ცხოვრება მოიტანს. <br /><br />არ მომაქციო აუცილებელ მინიმუმზე მეტი ყურადღება. <br />გულის სიღრმეში ხომ ყოველთვის მომაკვდავ გედს ვთამაშობ. <br />ვიღაც უკეთესი, რაღაც ახალი - მოწყენილობისგან რომ არ დავიხოცოთ. <br /><br />გადაიწერე პირჯვარი ეკლესიას რომ დაინახავ. <br />გაითეთრე კბილები და დაკავდი სპორტით. <br />გაიხანგრძლივე ცხოვრება, რომ მანქანამ სრულიად ჯანმრთელი გაგიტანოს. <br /><br />დაჯექი ფანჯარასთან ღვინის ჭიქით და მუხლებზე - კატით, <br />შენ თავაწეული ესთეტი ხარ. <br />თვალი აარიდე მკვდარ ცხოველებს გზაზე რომ ყრიან, <br />შენი დელიკატური თვალების და არისტოკრატული საჯდომის ხათრით. <br /><br />აღნიშნე რა სწრაფად იზრდებიან სხვისი ბავშვები, <br />ოღონდ შესაფერის წრეში, ბანალურ სირად რომ არ ჩაგთვალონ. <br />ორაზროვანი სიბრძნეები გამოიზოგე, მკვდარი ახლობლები და ნორჩი დედმამიშვილები დაიფიცე, სადაც ჩახვალ იქაური ქუდი დაიხურე. <br /><br />მე ვეცდები არ ვიმსჯელო ობიექტურად, თვალი ავარიდო გზის სავალ ნაწილზე დაყრილ მკვდარ ცხოველებს და ექვსი საათის მერე სრულიად უნამუსოდ გავსკდე ნახშირწყლებით. <br /><br />მსოფლიო არასოდეს დაიჯერებს რომ მარტო ყოფნა და ცინიკური თვითდაკნინება ჰომო საპიენსის გააზრებული არჩევანია.<br />მსოფლიოს, მსუბუქად რომ ვთქვათ, ფეხებზე ჰკიდია <br />დაიბან თუ არა ხელს მოფსმამდე და მოფსმის მერე და<br />რომელ სიგარეტს შეაფუილებ სულის სარკეში გვერდზე მჯდომ სუსტ სქესს, <br />მელანქოლიისკენ მწვავედ მიდრეკილი მიზანთროპი ხარ თუ თრუმან კაპოტეს კითხულობ ძილის წინ. <br /><br />მერე? მერე არაფერიც არ იქნება <br />ისევ მოკვდებიან და დაიბადებიან და თუ ღმერთი სწამთ, დაიბანენ ამ დამპალ ხელებს ჭამამდე და მოფსმის მერე. <br /><br />გულის სიღრმეში ხომ ყოველთვის მომაკვდავ გედს ვთამაშობ. <br />კარგი ბიჭი, ცუდი გოგო - ცხოვრებამ მოიტანა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-1044134092088848488?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-666929759184898942011-10-31T09:06:00.005+04:002011-10-31T09:49:37.384+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-RLkMJLBD6hk/Tq42rl6WBpI/AAAAAAAAAIk/Iie1ES4925M/s1600/tumblr_lt7nfi2nJC1qkh1tko1_500.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-RLkMJLBD6hk/Tq42rl6WBpI/AAAAAAAAAIk/Iie1ES4925M/s320/tumblr_lt7nfi2nJC1qkh1tko1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5669529103445132946" /></a><br /><br />რაღაც რომ დამთავრდა და სანამ რაღაც დაიწყება, არის ასეთი ადგილი. <br />ჩემი არაადექვატური მეგობრები ამბობენ რომ მე ყველაფრის უკიდეგანოდ გართულება მიყვარს. <br />და მერე ვბრაზდები. ისე უცებ და ისე ძალიან, საფეთქლები მიცხელდება და ფოკუსი მერევა. <br />და მივდივარ სასეირნოდ. წიგნით და ყავის ჭიქით, აი რომელიღაც ფილმში რომ უეჭველი გინახავს ისე, ისევე ვჯდები ბალახზე როგორც რომელიმე მსახიობი და ველოდები, როდის მოვა ვინმე ცოტათი შეუხედავი, დარტყმული ტიპი და როგორ მეტყვის რომ ხშირად მხედავს აქ და ასეთს და რა ლამაზი ვარ და როგორი ლამაზი შვილები გვეყოლება. დარტყმულ ტიპს როგორც წესი აგვიანდება და მე მოვდივარ უკან, ერთი ჭიქა ყავით, ათი გვერდით და ორი ღერით უფრო ამაყი, ვიდრე მანამდე. <br /><br />მძინავს ბევრი და ხშირად და მაგრად. ძალიან, ძალიან უცნაური სიზმრები მესიზმრება. გუშინ მაგალითად ნახევრად გახრწნილი ფერადი ქალი ვიყავი. ფეხი მქონდა ლურჯი და ბნელ აბაზანაში მეძინა. და სულ, აი სუუულ მგონია ხოლმე რომ თავი უნდა გავიმართლო. დილაობით ჩავდივარ და ვზივარ, რომ დედამ დამინახოს და სულ ვფიქრობ რომ აი დედა აი აი აი არ ვარ ავად დედა. დედამ არ იცის. რა იცის დედამ. არც მე არ ვიცი და ვზივარ ასე, ყავის ჭიქით და დიდი თვალებით. <br /><br />მერამდენე ნოემბერი მიხარია. აი, ამ დროს მესმის ხოლმე ყველაზე ხშირად<br />მძიმე ხასიათი აქვს მაგას. ეგ არის მძიმე. ხასიათი აქვს მძიმე. მძიმეა. <br />არ ვარ მძიმე. მშვიდი ვარ. საშიშად მშვიდი და საშიშად ფხიზელი.<br /><br />აცივდა და ჩაცმული ვწვები. მერე ნაწილ-ნაწილ ვიხდი საბნის ქვეშ, ზურგი სულ თბილი მაქვს და ტერფები სულ ძალიან ცივი. <br /><br />იაპონელებს უყვართ ბრინჯი.<br />ამერიკელებს - ბურგერები.<br /><br />მე პეტერბურგში მინდა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-66692975918489894?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-67082484555004988732011-09-20T07:49:00.004+04:002011-09-20T10:36:58.354+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-hb-iF3PSspc/Tngye3sPnqI/AAAAAAAAAIc/2ZOYwKfht-8/s1600/tumblr_lrr00h42st1r2zd3po1_500.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 243px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-hb-iF3PSspc/Tngye3sPnqI/AAAAAAAAAIc/2ZOYwKfht-8/s320/tumblr_lrr00h42st1r2zd3po1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5654324838090645154" /></a><br />ისე მარტივად და ისეთი გრაციოზულობით დალაგდება ხოლმე ყველაფერი თავის ადგილას, თითქოს და ჰაჰ, ჩერჩეტო ცხვარო, შეიძლებოდა სხვანაირად რომ ყოფილიყო?<br /><br />მერე რა, თუ ერთ მშვენიერ დღესაც გავიგებთ რომ თმას სინამდვილეში საერთოდ არ გააჩნია გენეტიკური მეხსიერება. <br />და რომ რომანების გმირებთან საკუთარი თავის გაიგივება ისეთივე სისულელეა, როგორიც სოულმეითების ძებნა და კარგვა. <br /><br />ადამიანები, რომლებსაც ჩვენსავით უადგილოდ ეცინებათ უხერხულ სიტუაციებში და მარჯვენა წარბს მარცხენაზე სულ ცოტათი მაღლა წევენ, არავინაც არ არიან გარდა ადამიანებისა, რომლებსაც წარმოდგენა არ აქვთ რატომ ჟღერს სიმშვიდე საბჭოთა მატარებლების დგ-დგ დგ-დგსავით და რატომ არის დილის მარტოობა სხვა მარტოობებზე უფრო ხელშესახები და ატმოსფერული. <br /><br />ზაფხული გაიძურწა და კანმაც დაიბრუნა რძისფერი ტონი, სისხლიდანაც წვეთ-წვეთად ჩამოიწრიტა კამანჩების ზღაპრები კოიოტებზე და ოპოსუმებზე და ირმის ტყავის მოკასინები. <br /><br />მალე ისევ შემოვისახლებ ობობებს გამოსაზამთრებლად და რძით და კაშმირით ვიკაიფებ საღამოობით, ისევ გავაიგივებ ჩემ თავს ბანალური რომანების გმირებთან და ისევ ორთქლიან, შიშინა სათქმელებს დავიგროვებ გემრიელ ლუკმებად. <br /><br />მიჯაჭვულობები და სანამ დროა-ები კი სად წამივლენ. <br /><br />კარგად იყავით გათენებულო ღამეებო და შემთხვევითო ნაცნობებო და ალკოჰოლიანო დიალოგებო <br />კარგად იყავით შეუხედავო ცინიკოსებო და მამიკოს ბიჭებო <br />კარგად იყავით არისტოკრატებო და გლეხებო და აუ ეს მაგარი გიჟია-ებო <br />სახლში როგორ არიან-ებო და სამსახურზე რას შვები-ებო<br /><br />საერთოდ არ მომენატრებით.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-6708248455500498873?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-23842862848998197702011-05-24T18:01:00.000+04:002011-05-25T07:01:07.685+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-3PcNhBnFGNI/TdxwHOuCeMI/AAAAAAAAAHg/UU1YpltzBGg/s1600/tumblr_lg6idzOQYR1qzb7gjo1_500.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-3PcNhBnFGNI/TdxwHOuCeMI/AAAAAAAAAHg/UU1YpltzBGg/s320/tumblr_lg6idzOQYR1qzb7gjo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610482505309386946" /></a><br /><br /><br />სახეები და სახელები და გამარჯობაროგორხარები და თითები და ტუჩები და მხრები. <br />და რაღაც რომ ჩაგკივის - შეცვალე! <br /><br />კითხვები და პასუხები და კარგი ტიპები და ცუდი გოგოები და ორიკოვზიშაქრები.<br /><br />და შეცვალე რამე. შეცვალე რამე. <br /><br />შეცვალე საცხოვრებელი ადგილი, პროფესია, თმის ფერი, ჩაცმის სტილი და სისხლის ჯგუფი, შეცვალე ტკბილადგასახსენებელი ადამიანები და საყვარელი მწერლები. <br /><br />შეცვალე დილის ზარმაცი ინდიფერენტულობები და საღამოების მხოლოდ დაშვებით განამდვილებული მუცლისპეპლებითგამვსები იქნებები.<br /><br />შეცვალე შიშები და ოცნებები და რასვერაპატიებსაყვარელადამიანსები, შეცვალე რაგინდაგამოხვიდეები და დიდიგოგორომგავიზრდებიები. <br /><br />შეცვალე კალიგრაფია და ჯდომის და წოლის და დგომის მანერები, შეცვალე მაღალყელიანი გეტრები და ორაზროვანი ღიმილები. <br /><br />შეცვალე ბრედპიტები და ჯონიდეპები და წითელი პომადები და მალინისფერი კედლები. <br /><br />შეცვალე ყოველდღიური რიტუალები და მშვიდი ჩაები და დილის ყავები. <br /><br />შეცვალე ფერადი სიზმრები და ბავშვობისდროინდელობით აქოთებული კოშმარები. <br /><br />შეცვალე პირველი სიყვარულები და ბოლო სექსები. <br /><br />შეცვალე დედა და მამა, შეცვალე იური გაგარინი და ზიგმუნდ ფროიდი. <br /><br />შეცვალე ხმის ტემბრი, თვალის, კანის ფერი და პოლიტიკური შეხედულებები. <br /><br />შეცვალე თვალები და ტუჩები და მხრები და სახელები და სახეები. <br /><br />მერე გაჩერდი, უკან მოიხედე და მშვიდად მითხარი, რომ დაიღალე. <br /><br /><br />იქნებ მერე მაინც დაიჯერო, რომ ადამიანები არ კვდებიან. <br />ადამიანები თავდებიან და ჩამქრალი თვალებიდან იპარებიან, მორცხვი აპათიით.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-2384286284899819770?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-33468157120960598842011-05-23T15:49:00.000+04:002011-05-24T04:49:44.577+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tqVNz_ZkGMc/TdsAJXpIGDI/AAAAAAAAAHY/jmCFe5uDHI8/s1600/tumblr_lf8wq9wY4o1qzb7gjo1_500.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tqVNz_ZkGMc/TdsAJXpIGDI/AAAAAAAAAHY/jmCFe5uDHI8/s320/tumblr_lf8wq9wY4o1qzb7gjo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610077921785419826" /></a><br />ჩვენ პატარა, მაგრამ ნათელ სახლში ვიცხოვრებდით. <br />დილაობით ცივ რძეს პირდაპირ პაკეტიდან დავლევდით<br />საღამოობით - არაყს, პირდაპირ ბოთლიდან. <br />დილაობით ნახევრად შიშვლები გამოვიხეხავდით კბილებს <br />საღამოობით კი შენს საცვლებს ჩემს გეტრებს შევუხამებდით. <br />ძილის დროს სულ ოდნავ, ცხვირის წვერით შემეხებოდი ზურგზე<br />მე შენი სუნი მექნებოდა თითებზე და თმებზე. <br />შაბათ საღამოებს სახლში გავატარებდით, შავი იუმორით და თითო ჭიქა თეთრი რუსით. <br />დაძინებამდე შენ დამაჯერებლად მომიყვებოდი ისტორიებს შენს მოსაწყენ ბავშვობაზე, მე თავს მხარზე ჩამოგადებდი და მეორე დღეს სულაც არ მემახსოვრებოდა რა ერქვა შენს წითურ, სამფეხა კატას. <br />სამაგიეროდ არასოდეს დამავიწყდებოდა როგორ გენთებოდა თვალები, როცა თმას ყურზე მიწევდი და სიგარეტს პირდაპირ სახეში გაბოლებდი. <br /><br />არა ბენჯამინ, ჩვენ არავითარ შემთხვევაში არ ვიქნებოდით ბედნიერები. <br />მაგრამ მომაკვდინებელი სიმძიმით ვიცი რომ შევძლებდით.<br />ბანალურ ბუდნებს ცხელი შოკოლადით გავიხალისებდით და ორივეს გვექნებოდა მჩხავანა ტკივილები უკუღმა ჩაჭედებულ სულებში. <br /><br />ახლა? ახლა შენ ჩემი ლაპარაკის მხოლოდ მესამედი გესმის <br />სამაგიეროდ ბარძაყებზე ძალიან ლამაზ, ღია ცისფერ ნათითურებს მიტოვებ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-3346815712096059884?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-85951897092045624202011-04-26T23:37:00.000+04:002011-04-27T00:24:16.670+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-GdGkc7N0rCg/TbcpVNM-ziI/AAAAAAAAAFc/PB8T9zNw_EM/s1600/tumblr_ljrpz3rzLx1qajlbto1_500.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-GdGkc7N0rCg/TbcpVNM-ziI/AAAAAAAAAFc/PB8T9zNw_EM/s400/tumblr_ljrpz3rzLx1qajlbto1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5599990105956601378" /></a><br />მზეა და სრული სიცხადით ვგრძნობ როგორი დაჟინებით მეჭორფლება ცხვირი. ვდგავარ ძველ, ქვაფენილიან მოედანზე, ორივე ხელისგული საკენკით მაქვს სავსე. მტრედები მხრებზე მასხდებიან, ჩანთაში ვაშლის ორბიტი მეგულება. <br /><br />ეს მოგონება არ არის, ერთგვარი ვიზუალიზაციაა, რომელიც სიტყვა ბედნიერებას ახლდა თან და მუცელში თბილი ცვილივით მეწვეთებოდა. ეტყობა ეს ძალიან ადრე იყო, რადგან ახლა რომ წარმოვიდგინე საკუთარი თავი მილიონი მტრედის კამპანიაში, ბედნიერება კი არა, მტრედების შესაძლო სიბინძურე ვიგრძენი მხოლოდ და გამახსენდა, რომ რომელიღაც ქვეყანაში ამ ფრინველებს მფრინავ ვირთხებსაც კი ეძახიან. <br /><br />სინამდვილეში ხომ არაფერიც არ იცვლება აღქმების გარდა. <br />მე კი გრძნობითი რეცეპტორები გამიქვავდა. <br /><br />ოცნება ხომ სრულებითაც არ არის კონსტანტა. ოცნებებს მხოლოდ მოცემულ მომენტში აქვთ გემო, პურის დაბრაწული ყუასავით და მე მეშინია ერთ დღესაც არ გავიღვიძო და აღმოვაჩინო რომ მყუდრო და ფანჯარასთანსავარძლიანი სახლი მხოლოდ ოთხი კედელია მტვრიანი კუთხეებით, რომ ჩემი მბზინვარე და მხტუნავი თმა მხოლოდ მკვდარ ქსოვილთა ერთიანობაა, რომ ყველაფერი რაც ოდესმე დამანგრეველი სიცხადით განმიცდია მხოლოდ ჰიპოფიზის მაიმუნობაა, რომ მუსიკა რომელიც ჯიბით დამაქვს სინამდვილეში განავალნარევი კიჩია, რომ მე წარმართი ღმერთების შვილობილი კი არა, უბრალოდ ნაბიჭვარი ვარ. <br /><br />შენს გულგრილობაზე, ჩემს გაგიჟებაზე, ცვლილებებზე მეტად მეშინია. <br /><br />დრო კი დამპალი, ბებერი ძუკნაა ქიშმიშივით კანით და ნიკოტინიანი ხველებით. <br /><br />შეგიძლია გამოხვიდე ბენჯამინ, მე უკვე ათასამდე დავითვალე.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-8595189709204562420?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-10574576996317653122011-04-01T03:29:00.000+04:002011-04-01T03:30:07.163+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-CHuIYlaMMtk/TZUNaRtgulI/AAAAAAAAAFU/TL-qza1cdqg/s1600/ireland_2006.1146964020.dsc03603.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-CHuIYlaMMtk/TZUNaRtgulI/AAAAAAAAAFU/TL-qza1cdqg/s400/ireland_2006.1146964020.dsc03603.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5590389257532389970" /></a><br /><br /><br />მერე რა, თუ ამ დამპალ გაზაფხულში ჩვენი ადგილი არ არის და ეს საპნიანი დღეებიც თავქუდმოგლეჯით ხუნდებიან. <br /><br />სამაგიეროდ ჩვენ ტუშის ახალი კალმები გვაქვს და სიმღერებს ჩვენთვის ლამაზძუძუებიანი, თვითმკვლელი ნიმფები წერენ.<br /><br />მერე რა, თუ ჩვენ თვითონაც არ გვჯერა, ისე ვიმეორებთ სულელურ მანტრებს და ვყლუპავთ საზიზღრად უგემურ ჩაის<br /><br />სამაგიეროდ ყოველ საღამოს გვაქვს ლეგიტიმური უფლება ვიყოთ მომაკვდინებლად ცინიკურები. <br /><br />და სანამ ყოველდღიურობა ყოველგვარი ტაქტის გარეშე გვესვრის სახეში წვეტიან ფაქტებს, ჩვენც ადრე თუ გვიან, ძალდატანებით თუ ძალდაუტანებლად ვსწავლოთ ტრაკში შევიტენოთ ბავშვობაში ნანახი კაბასავით უგემოვნო და კრემიანი ნამცხვარივით მიმზიდველი ოპტიმიზმები. <br /><br />ბანალურმა მცენარეებმა უკვე დაიწყეს თავიანთი ბანალური მეტამორფოზები <br />და მე ძალიან მიხარია, რომ ჩემს ფანჯარასთან გაქუცული და ორტოტიანი ნაძვი დგას მხოლოდ. <br /><br />არანაკლებ ბანალურმა ადამიანებმაც ამოალაგეს დაზოგილი ნერვები და ემოციები და გამაღიზიანებლად ნამდვილი სიხარულით ბედავენ და უხარიათ გამაღიზიანებლად უმნიშვნელო ფლაქთუეიჟენები. <br /><br />სინამდვილეში კი ლურჯი ტაბლეტი, ისევე როგორც წითელი, უბრალოდ ცარცგარეული ანალგინია. <br /><br />მთავარი კი ის არის, რომ ჩემი წითელსახურავებიანი და ყველაზეგემრიელგუბეებიანი ქალაქი ნელნელა, ფეხაკრეფით მოიძურწება ჩემკენ. <br /><br />მანამდე კი მე რა, თავში ქვა გიხლიათ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-1057457699631765312?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-62525104412577940192011-03-17T04:04:00.000+04:002011-03-17T05:20:19.816+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-n4rsPj1_iYM/TYFhy7LOkkI/AAAAAAAAAFM/M9N39MH27oo/s1600/tumblr_l6kxr9V8c91qzjkuso1_400.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 298px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-n4rsPj1_iYM/TYFhy7LOkkI/AAAAAAAAAFM/M9N39MH27oo/s400/tumblr_l6kxr9V8c91qzjkuso1_400.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5584852540422263362" /></a><br /><br /><br /><br />მე დიდი გოგო გავიზარდე. <br /><br /><br />დიდი გოგოები დილით ადრე დგებიან და ჩიტების ჭიკჭიკის ფონზე საუზმობენ. <br />დიდი გოგოები დილაობით ლამაზ კაბებს იცვამენ, ლამაზ მანქანებში სხდებიან და ლამაზი კალიგრაფიით აწერენ ხელს ლამაზი ქალაქების კიდევ უფრო გალამაზების გეგმებს. <br />დიდი გოგოები საღამოებს კარგი წიგნების და დაბალკალორიული იოგურტის კამპანიაში ატარებენ. <br />დიდი გოგოები დიდ და ფუმფულა ლოგინებში მშვიდად იძინებენ.<br />დიდ გოგოებს მალინიანი ჩაი და ცინიკოსი ამერიკელების დაწერილი ბესტ-სელერები უყვართ. <br /><br /><br />დიდი გოგოები დახმარებას არ საჭიროებენ<br />ან თუ საჭიროებენ, იმის ტრაკიც აქვთ რომ ითხოვონ. <br />დიდი გოგოები ღორებივით არ თვრებიან პარასკევობით. <br />დიდი გოგოები საყვარელ ადამიანებს გულს არ ტკენენ მხოლოდ იმიტომ, რომ მარტო ყოფნა უნდათ. <br />დიდი გოგოები არ დასცინიან დამხრჩვალ და რადიაქტიულ იაპონელებს. <br /><br /><br />ახლა უკვე ნამდვილად ვიცი, რომ კარგი ადამიანების და ნამდვილი შოკოლადების ჭარბი რაოდენობა სულაც არ არის სასურველი მაშინ, როცა ყველაფერი დადებითი სურვილს გიჩენს აგურის კედელს თავით შეეხეთქო. <br />და რომ ლოგინში მოწევა საშინლად არაჰიგიენური სიამოვნებაა. <br /><br />არა, გაზაფხული სულაც არ მოსულა, ჯერ კიდევ ძალიან ცივა და ბანალურ მცენარეებს სულაც არ დაუწყიათ თავიანთი ბანალური მეტამორფოზები. <br /><br />შესაკრებთა გადანაცვლებით ჩემი ფეხები იცვლება თქო რომ გითხრათ, დამიჯერებთ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-6252510441257794019?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-48655082995609024812010-12-31T00:32:00.001+04:002010-12-31T04:54:32.175+04:00<img src='http://img202.imageshack.us/img202/9876/passiveaggresivebyaluna.jpg' border='0'/><br /><br /><br />გზაჯვარედინზე ვდგავარ თვალდახუჭული. <br /><br />ყველაფერი კარგი - been and gone. <br /><br />პოზიტივი გამითავდა. დამრჩა მხოლოდ დესტრუქციული სარკაზმის უზარმაზარი ტომარა და <br /><br />ერთი ბოთლი არაყი მაცივარში. <br /><br />სანტა კლაუსებს და კეთილ ფერიებს არასოდეს ავიწყდებათ ზოლიანი კანფეტები და ბროლის ქოშები <br /><br />სამაგიეროდ, არავის ახსენდება დღესასწაულებზე საჩუქრად მოგვიტანოს ერთი შეკვრა გამძლე ნერვები ან ნატურალური ოპტიმიზმით სავსე ქილა. <br /><br /><br />ადამიანები მიდიან ენ. დიდი გოგო ხარ, დროა შეეგუო. <br /><br /><br />როცა ისწავლი მოცემულობების მარტივად მიღებას, იქნებ მერე მაინც შეძლო ღიმილი როცა სულაც არ გეღიმება <br /><br />სიჩუმე მაშინ, როცა ღრიალი გინდა <br /><br />და ნაბიჭვრების ღმერთებისაგან გარჩევა. <br /><br />* * *<br /><br />ადრე ერთ ამერიკელ პროფესორს ვუთხარი, თქვენი ერის ყველაზე დიდი პრობლემა პრობლემების არქონაა მეთქი. <br /><br />იმდენად დაიბნა, ღიმილი პირზე შეაცივდა და დიდი ხანი თვალმოუშორებლად მიყურებდა. <br /><br />მერე ძალიან ბევრი ვილაპარაკეთ ფარდობითობაზე და შევთანხმდით, რომ მშიერი ბავშვები მესამე მსოფლიოს ქვეყნებში შეიძლება ისევე მწვავედ განიცადო, როგორც მედისონ სქვეარ გარდენის კიბეებზე მოტეხილი ქუსლი. <br /><br />ალბათ მართლა აუცილებელია, რამე ძალიან ცუდი მოხდეს შენს ცხოვრებაში, რომ ფეხებზე დაიკიდო მომატებული კილო-ნახევარი, გადასაყენებელი ვინდოუსი და უპასუხო ეს-ემ-ესები. <br /><br />ახალი წელი კი აუცილებლად მოვა, შუშხუნებით, შამპანურებით და გოზინაყებით. <br /><br />პახმელიით თუ უპახმელიოდ.<br /><br />ჩვენით თუ უჩვენოდ. <br /><br />ჰოდა შენ, ახალო წელო, ბუნდოვანო და მაინც სულ ცოტათი იმედიანო, რამდენიმე ბანალური რამ მინდა შენგან. <br /><br />მოწყენილობამდე მშვიდი თებერვლის საღამოები<br /><br />მოულოდნელად კარგი ადამიანები უიმედობების ჟამს <br /><br />და ცოტა მეტი ძალა, გაღმერთებული ნაბიჭვრების და განაბიჭვრებული ღმერთების ერთმანეთისგან გასარჩევად.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-4865508299560902481?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-61023615908059740312010-12-20T23:04:00.000+04:002010-12-29T07:01:40.698+04:00<img src='http://img220.imageshack.us/img220/8971/cozybyrazielad2xlocb.jpg' border='0'/><br /><br /><br /><br />დიდი გოგო რომ გავიზრდები და ბევრი ფული მექნება, ჩემთვის ერთ მშვიდ, ფრანგულფანჯრებიან ქუჩას ვიყიდი და უსასრულოდ ვიბოდიალებ ხოლმე საღამოობით.<br /><br />მანამდე კი სხვების ქუჩებზე დავბოდიალობ, ბევრს ვიღიმი და შოკოლადის კრუასანების სუნი დამყვება. <br />ჩემი ბანალური მელანქოლიები ესეთ დროს ყველაზე მეტად მიყვარს ხოლმე, ლოყებგაყინულს და სახელოებჩამოქაჩულს. <br /><br />ცვლილებებია. ძველი და ახალი ხალხები გოგლიმოგლებივით ითქვიფებიან და საფეთქლებს მტკენენ<br />მხოლოდ დილებია ერთნაირად რძიანი და სასურველზე ცოტათი ტკბილი. <br /><br />ახლა კი მთვალი ვარ და ყველაზე კარგად მეწვის მოკბეჩილი ნებისყოფები. მერე რა, შეცდომები და დედის ტრაკები ხომ ყველაზე კარგად გვახსენდება ფხიზლებს და უპონტოებს. <br /><br />მერე ვნანობთ და ვცვლით და ვეღარც ვცვლით და გვტკივა და გვრცხვენია, არადა აჰჰ, ალკოჰოლი. <br /><br />გავა,აბა სად წავა. <br /><br />ბენჯამინი ჩემს მოქსოვილ სვიტერს გაიხდის და ეკალს დააყრის მსუყედ მომშვიდო ბედნიერებისგან. <br /><br />შენ გაყინულ ზეწრებში ორთქლით გამითბობ მუცელს და მზერა აგემღვრევა. <br /><br /><br />მე რძეს და ორცხობილას დავუტოვებ საშობაო ელფებს. <br /><br />მეტი გვინდა რამე? <br /><br />მხოლოდ ლინდგრენი, დამღლელად ნელი მოძრაობები და ნაკვერჩხლებჩაფშვნილი თვალები.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-6102361590805974031?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-9934923889953869372010-12-14T01:17:00.000+04:002010-12-14T01:28:46.556+04:00<img src='http://img827.imageshack.us/img827/9470/tumblrld7kh0pspx1qagwh5.jpg' border='0'/><br /><br /><br />გაიხადე ირმიანი პიჟამო და მხრები თამამად მოიშიშვლე, გერდა. <br /><br />ყინულის დედოფალი დაბერდა და ლოლოებად ჩამომდნარი ძუძუები წელამდე წვდება. <br /><br />კაისაც დიდი ხანია მასზე აღარ უდგება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-993492388995386937?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-64264522903589124032010-12-04T10:48:00.000+04:002010-12-04T11:33:20.501+04:00<img src='http://img440.imageshack.us/img440/7553/morningbycrashthescenee.jpg' border='0'/><br /><br /><br /><br />დილის დეპრესია კივილით - ასეთი კოქტეილი რომ არსებობდეს, აუცილებლად ბლანტი ნაცრისფერი იქნებოდა, სულ ცოტა კოშმარით სიმაგრისთვის და დარიჩინის დამცინავად მოტკბო არომატით. <br /><br />დეპრესია საშინლად გაცვეთილი და სასაცილო სიტყვაა, განსაკუთრებით, როცა თმები გიბზინავს და ქუსლიანი ფეხსაცმელი სრულიად უყოყმანოდ და ოდნავი ქედმაღლობითაც კი გაცვია კვირის დღეებში.<br /><br />მთავარია, ასეთ დროს ღმერთი არ გაგიწყრეს და ვინმესთან არ დაიწუწუნო. ეს ვინმე, ვინც არ უნდა იყოს, აუცილებლად მთელი თავისი არსებული და არარსებული ქარიზმატულობით მოგიყვება თავის პრობლემებზე, თან შანსს არ გაუშვებს დელიკატურად (ან არც ისე) არ შეგახსენოს შენივე უდანაშაულოდ მბზინვარე დალალების შესახებ. ამიტომაც, დილის დეპრესია კივილით ის სასმელია, კბილებგამოუხეხავზე, აბაზანის იატაკზე გართხმულმა რომ უნდა მიირთვა. მერე დაუბრუნდე შენსავე ქუსლიან ფეხსაცმელებს, სექსუალურ კოლგოტებს სრულიად უმიზეზოდ და სმოლ თოქებს, სადაც ქარიზმა მოკლებული ადამიანები თავიანთ ბოლოჭამიებზე დიდი ინტერესით საუბრობენ. <br /><br />ზამთარი ტრადიციულად, თითის წვერებზე მოიძურწება და დაუმადლებლად გისხამს ფანჯრებიდან გაუზავებელ, შალის საცვლებივით უხეშ მელანქოლიას. <br /><br />სტატისტიკის დეპარტამენტში არაფერი აქვთ თვეების მიხედვით ოცნბებისა და იმედების სიმცირის დისპერსიის შესახებ, თუმცა რაღაც მკარნახობს, დეკემბერი ერთმნიშვნელოვანი და ეჭვგარეშე ჩემპიონია. <br /><br />და შენც იცი, რომ არაფერი, საერთოდ არაფერი არ შეიცვლება. ისევ დილაობით, სიგარეტისა და ყავის კამპანიაში თუ გააცნობიერებ თვით-ირონიით, რომ ყველაფერი გავლადია, მიუხედავად სხვისი ნაცრისფერი სახეების ჯამური რაოდენობის ცვალებადობისა და ჰორმონალური პარაბოლებისა მოღალატე ესტროგენის აშკარა უპირატესობით. <br /><br />დასკვნა კი ერთია. ისინი, ვინც იმახსოვრებენ ჩვენს ყავაში შაქრის საჭიროებას და ხანდახან არც ისე შესამჩნევად ყვებიან საკუთარ პრობლემებზე, ის ადამიანები არიან, ვისაც რამე რომ იყოს, ჩვენს ბლანტ და ნაცრისფერ დილის დეპრესიას კბილებგამოუხეხავზეც კი გავასინჯებდით.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-6426452290358912403?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-92141304303920254742010-11-29T09:17:00.000+04:002010-11-29T09:59:38.025+04:00<img src='http://img230.imageshack.us/img230/1787/icecream2bymakeityours.jpg' border='0'/><br /><br /><br /><br />და თუ ოდესმე გავბედე და დაბერება გადავწყვიტე,<br />დამპირდი, რომ სამჯერ მომიკაკუნებ მხარზე და მაშინვე ყველაფერი გამახსენდება.<br />მე მინდა ჩემი სანიშნე იყო.<br />ნოემბრის ბოლოს ვერ ჩავკეცავ, ძალიან მიყვარს.<br /><br />სანიშნეები ბევრი მაქვს, ყველაზე ახლოს - ველასკესის რომელიღაც ნახატიანი.<br />ეგოცენტკირ-ვონაბი ვარ.<br />მაშინაც კი, როცა უკანმოუხედავად ვანგრევ და საზარელი მონოტონობით წრეზე ვიცვლები.<br /><br />თქვენ თითქმის სინქრონულად მოყლუპავთ შეგრილებულ ჩაის და სალაპარაკო აღარაფერი გვექნება სხვისი რელიგიის, სხვისი სექსისა და სხვისი ფეილების გარდა.<br /><br />გუშინ დამესიზმრა, რომ ჩემი ოთახი ათქვეფილი ნაღებით იყო სავსე.<br />შენ სავარცხელი გეჭირა და ჭერიდან ჩამოშვებულ აბლაბუდებს ვარცხნიდი.<br />მე საქმიანად დავაბოტებდი და გიმტკიცებდი, რომ მწვანე ჩარჩოიანი სათვალეები მხოლოდ წითურებს უხდებათ.<br /><br />ადამიანების სახეები სრულიად გაურკვეველი ფორმულით მელექებიან ტვინში<br />ყველაფერი ძველის კარგად დავიწყების კურსებზე დავდივარ და<br />ჩემი საყვარელი საქმიანობების სიაში ცემინება მესამე ადგილზეა.<br /><br />გამარჯობა ბენჯამინ, მე ანი მქვია და სამამდე ვითვლი.<br /><br />ისინი კი ორნიღა დარჩნენ.<br />გაუცინარი ჯუჯა-კლოუნი და მიამიტთვალება, უგნური ცხვარი.<br />ყველაზე ფერადი ბოზი გუშინ დაასაფლავეს.<br /><br />შეიძლება ოდესმე ავიტანო კიდეც მის საფლავზე მარმელადები, მაგრამ თავს ვერ დავდებ, ნოემბრის ბოლოდან მხოლოდ ველასკესი მემახსოვრება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-9214130430392025474?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-32314936759067345402010-09-29T02:34:00.000+04:002010-09-29T02:57:17.951+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TKJyNjZZZkI/AAAAAAAAAEc/HCSzXM99xa8/s1600/Knees_by_gkgold90.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TKJyNjZZZkI/AAAAAAAAAEc/HCSzXM99xa8/s320/Knees_by_gkgold90.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5522101670275278402" /></a><br />იცი, ყველა ნამდვილი მეზღაპრე მხოლოდ ღამით წერს. <br /><br />დღის შუქზე ხომ ყველაფერი ჩვეულებრივდება და უბრალოვდება, მხოლოდ საღამოობით გადავიქცევით ხოლმე ჩვენც, ყველანი, გომბეშოებიდან - მეფის ასულებად, ბოროტი დედინაცვლებიდან - კეთილ ფერიებად, სასოწარკვეთილი ბოზებიდან - გამოუსწორებელ რომანტიკოსებად.<br /><br />ყოველ საღამოს, როცა ჩემს სახურავზე მოჩვენებები იწყებენ ფათურს და ფანჯრიდან კივილივით ცივი ხმები წვეთავენ, გულის ამაჩუყებლად მშვიდი ნებისყოფა მოდის და ფილტვებში მიწვება, ერთგული ძაღლივით. <br /><br />ეს ის დროა, როცა სარკის წინ ვალაგებ იმედებს, შიშებს და ოცნებებს და ყველაფერი მარტივად, მძიმედ ვიცი. <br /><br />ამასობაში : ქართულ ენას საერთოდ არ აქვს ფორმა - დილები, ამიტომაც დილა ყოველთვის ერთი და დამცინავია. <br /><br />თვალები ქვიშით და მორიელებით მევსება, შენ კი რძესავით თეთრი და მსუყე ხარ.<br /><br />დამხვდები.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-3231493675906734540?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-59631662265379498252010-09-19T00:32:00.000+04:002010-09-19T01:14:32.091+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TJUrh0Cma6I/AAAAAAAAAEU/H3n8HxslbqQ/s1600/stub.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 285px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TJUrh0Cma6I/AAAAAAAAAEU/H3n8HxslbqQ/s320/stub.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5518364778317638562" /></a><br />ყველაფერი ზუსტად ისეა როგორც უნდა იყოს. <br />მე სოციალური ცხოველი გავხდი. <br />ბენჯამინი ისევ იქ არის, საიდანაც ჩემი ემოციური ტურბულენტობები იღებს სათავეს. <br />ისევ ინიციატივოჰოლოკი ვარ და<br />ისევ შენი ბეჭებია ჩემი ჩრდილოეთი. <br />ისევ ვკაიფობ დაძაბულობებით და <br />ისევ ყველაფერი მაქვს გარდა საჭირო აღქმების. <br /><br />ვიცი რომ აქ ხარ, გამოდი. <br />ერთად, ბედნიერი სახეებით წავუშალოთ ერთმანეთს ცარცით გავლებული საზღვრები და მერე ხმამაღლა დაგცინებ აბაზანაში. <br /><br />არა, მე საერთოდ არ მინდა ბედნიერება. <br />მხოლოდ სიგარეტის სუნი თმებზე და საშიშად წყნარი ტონი. <br />ბანალურად უხერხული დამთხვევები ათასში ერთხელ და <br />შენს მხრებზე დალაგებული ჩემი ფეხები. <br /><br />მე სულ ეს ვარ. შენ კი ხორცი ხარ. <br />უცნაური კრეტინობები ხომ ყოველთვის ყველაზე მარტივად ხდება.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-5963166226537949825?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-2056813255556236062010-09-09T21:48:00.000+04:002010-09-09T22:18:46.508+04:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TIkjyxZ7anI/AAAAAAAAAEM/c5GyGZ7kTbE/s1600/untitled.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TIkjyxZ7anI/AAAAAAAAAEM/c5GyGZ7kTbE/s320/untitled.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514978573854403186" /></a><br /><br /><br />უღმერთოდ დავიღალე, ბენჯამინ. <br />იცოდე მაინც, როგორ მომბეზრდა გემოგასული ემოციები და ჩემივე დადგმული ამაზრზენად სრულყოფილი მელოდრამები. <br />ყელში ამომდიან ჩემი ოპიუმიანი ტკივილები და შენით დამნაშავე ორგაზმები <br />საუბრები ფროიდსა და პაგანინიზე, უნიჭო პრელუდიები და უგემური კოცნები <br />ალკოჰოლიკი რომეოები და ერთჯერადი ადამიანები <br />ნახმარი გამოხედვები და ნაფტალინიანი სიყვარულები<br />შენი ტყუილები და ჩემი სირრრული თავგანწირვები. <br /><br />მე აღარასოდეს გაკოცებ ლავიწის ძვალთან ისე, რომ დილამდე გამყვეს შენი კანის მწკლარტე მხურვალება. <br />შენ აღარასოდეს ჩაგეღვრება კალთაში პეშვად ჩემი წებოვანი და სქელი ეიფორია. <br />მე აღარასოდეს შემოგილაგებ გარშემო ჩემს ავხორც სიზმრებს და აღარასოდეს გავიშლი თმას ასე გატაცებით. <br />შენ ვეღარასოდეს ამოყვები ჩემს მსუყე კონტურს სალოკი თითით და ვეღარასოდეს გამივსებ მუცელს ნოტიო პეპლებით. <br /><br />ერთიც დამისხი, ბენჯამინ <br />ერთიც დამისხი და დავიძინოთ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-205681325555623606?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-57786586941281379642010-08-13T10:10:00.000+04:002010-08-13T11:36:02.661+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TGT1eQR8KjI/AAAAAAAAAD8/hgHbM_HBehY/s1600/Tiberius-1_213457010.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TGT1eQR8KjI/AAAAAAAAAD8/hgHbM_HBehY/s320/Tiberius-1_213457010.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5504794544668682802" /></a><br /><br /><br /><br />მთელი მსოფლიო მხრებზე მაწვება და ჩემივე ძვლების ნაფშვენებში ვიხრჩობი, ბენჯამინ.<div><br /><div>ჩემი ბედნიერებით გაბერილი წურბელების სისხლში დავჭყაპუნობ და თვალების დაჩიჩქვნამდე მტკივა უშენო მძორი. </div><div><br /></div><div><br /></div><div>შენი საფეთქლების მომჟაო სუნი სახეში მირტყამს ყოველ შუაღამეს და უკვე მერამდენე ღამეა ვცდილობ, ამ წებოვანი ტვინიდან ამოგარწყიო.</div><div><br /></div><div>გახრწნილი ვირთხის სუნივით გაჟღინთე ჩემი ყოფიერება და სადისტური ღიმილით საკვერცხეებს მიფეთქებ კვირაში ორჯერ. </div><div><br /></div><div>ამაზრზენი სიკვდილით მოგკლავდი, ბენჯამინ. </div><div><br /></div><div>მაგ ცინიკური ნაპერწკლების ჩაქრობამდე გირტყამდი თვალებში აი, ამ კალამს </div><div><br /></div><div>გამთენიისას საზარელი ნეტარებით ვისაუზმებდი შენი თითებით და </div><div><br /></div><div>ჩემს სისხლიან თმას გადაგაფარებდი ნატკენ მკლავებზე. </div><div><br /></div><div>შემდეგ ბოზი ქვრივივით ამაყად და შემაძრწუნებელი სილამაზით გიგლოვებდი მთელი ოთხი დღე </div><div><br /></div><div>და როცა ნელი, ჩუმი და მყრალი სიკვდილით დაგაკვდებოდი </div><div><br /></div><div>ეს დედამოტყნული სამყაროც გაგვათავებდა. </div><div><br /></div><div><br /></div><div>ჩვენ კი ვიყავით, ვართ და ვიქნებით. </div><div><br /></div><div>მე როგორც ყოველთვის, გაუსაძლისი ზათქით მინდიხარ. </div><div>და სანამ შენი იმპოტენტი ამპარტავნებით მე ძუძუები ჩამომალპება </div><div>მოდი რა. </div><div>მოდი. </div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-5778658694128137964?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-23836652875637866492010-08-09T20:33:00.000+04:002010-08-09T21:07:52.760+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TGA0-zz1ViI/AAAAAAAAAD0/_RFN0thLZ_I/s1600/008044E.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/TGA0-zz1ViI/AAAAAAAAAD0/_RFN0thLZ_I/s320/008044E.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5503456998310893090" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color:#0000EE;"><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><br /></span></span></div><br /><div><div>ჩემთვის პი არასოდეს ყოფილა სამი მთელი თოთხმეტი. </div><div>არ მქონია არც ერთი კონსტანტა და ნულზეც უნაშთოდ ვიყოფი ხშირად. </div><div>სტატისტიკა ჩემი დანახვისას და ალბათობების ტრაკში რტყმით მოუსვლელში გარბის. </div><div>ჩემს სიდიდეებში არც მოდაა და არც მედიანა. </div><div>პლიუს და მინუს უსასრულობებს შორის კიდევ ერთი დიიდი უსასრულობა ამომდის. </div><div>ჩემი მოცემულობებით არ იხსნება არც ერთი განტოლება.</div><div>დისკრიმინანტები თავზე ჩამომალპნენ და ტოლობები რწყევით სკდებიან ჩემს წითელ ტუალეტში. </div><div><br /></div><div>მერე მოვლენ ვიღაც რენდომ სირები და მეტყვიან, რომ რაღაც ისეთივე მარტივია, როგორც ორჯერ ორი. </div><div><br /></div><div>ტრაკში გაიკეთეთ თქვენი რაციონალურად ბანალური ფორმულები, ბატონებო. </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-2383665287563786649?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-81522155035056319962010-04-05T00:28:00.000+04:002010-04-05T02:25:30.204+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S7kRbCCCkvI/AAAAAAAAADk/mh7zizPnUHA/s1600/whichinstinctbyardnaxel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S7kRbCCCkvI/AAAAAAAAADk/mh7zizPnUHA/s320/whichinstinctbyardnaxel.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456411579635634930" /></a><br /><div><div>მოიშორე სულიდან ეგ ყალბი ოპტიმიზმი, შენი ზომა არ არის. </div><div><br /></div><div>არ იცოდე მაინც, რომ ყველაფერი ზუსტად ისევ ისე იქნება. </div><div><br /></div><div>ყოველ ღამით იწვება ჩვენს შორის გუდრონივით შავი სიზარმაცე, </div><div><br /></div><div>შენ არ შეეშვები მძიმე ირონიას და </div><div><br /></div><div>მეც ისევ ხმამაღლა, ბოროტად დაგცინებ. </div><div><br /></div><div>ისევ დავიჭერთ ველურ მუზებს სხვის ტკივილებში და </div><div><br /></div><div>ჩალეწილ შუშებზე ხრაშუნით ვივლით შიშველი ფეხებით. </div><div><br /></div><div>ჩასაქნევად გამზადებულ ხელზე ბაფთებს გაგიკეთებ და</div><div><br /></div><div>უგულო ცინიზმში ორივეს ისევ ცხოვრება გვაჯობებს. </div><div><br /></div><div>და როცა მიხვდები, რომ ძალადობა გულისამრევად სექსუალური გასართობია, </div><div><br /></div><div>კანიბალიზმის სრულყოფილი აქტი იქნება ჩვენი შეხორცება. </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-8152215503505631996?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-70728675628414575862010-04-02T07:02:00.001+04:002010-04-02T07:02:58.923+04:00<div><br /></div><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S7Vd1TEQN8I/AAAAAAAAADc/IY23QQsgwb0/s1600/drunk_dream_by_lindelokse.jpg"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S7Vd1TEQN8I/AAAAAAAAADc/IY23QQsgwb0/s320/drunk_dream_by_lindelokse.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455369693861787586" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 235px; height: 320px; " /></a><br />სიზმრებში გადავცხოვრდი. აი ასე, ავიღე, ბარგი ჩავალაგე და...<br /><br />ჩემს სიზმრებში არასოდეს არაფერი ხდება უბრალოდ.<br /><br />ჩემმა სიზმრებმა ყოველთვის ჩემზე მეტი იციან.<br /><br />ჩემზეც, შენზეც და ჩვენზეც.<br /><br />მე კი ჯერ კიდევ ვერ ვისწავლე, სიზმრებს დავუჯერო.<br /><br />თავიდან არ ამომდის ის სქელი და მსუყე იისფერი, შენს იისფერს რომ ძალიან ჰგავს და დილის ექვსამდე ფერებს რომ მწოვს საფეთქლებიდან.<br /><br /><br /><br /><br />ჯერ კიდევ მჯერა, რომ გჯერა და განიცდი. ჯერ ისევ ვფიქრობ, რომ სამყაროში არაფერი იკარგება და ნუ დამიმტკიცებ საპირისპიროს, რა.<br /><br />არაფერი მინდა იცოდე, ისედაც საკმარისზე მეტი გეცოდინება, თუ ოდნავ მაინც გესმის ცოტათი, საჭიროზე სულ სულ ოდნავ მეტი.<br /><br />მე უცილებლად წამოგყვები მაკონდოში თუ დამპირდები, რომ წითელ ჭიანჭველებს შენს თავზე აიღებ.<br /><br />და თუ ჩემს დაღლილ ქვეცნობიერს დავუჯერებთ, აუცილებლად ისე იქნება ყველაფერი, როგორც... ან დაახლოებით მაინც.<br /><br />გამბედაობას გისურვებ, ადამიანო.<br /><br />ზედმეტად გიცნობ... )</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-7072867562841457586?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-72843646395745467802010-02-12T07:29:00.000+04:002010-02-12T07:51:08.920+04:00იცი რა მინდა? <div><br /></div><div>ზაფხული მინდა. ოფლიანი და ცხელი. </div><div><br /></div><div>ძველი ჯინსებით, ნოტიო თმებით და ჩალის ცხელი, ცხელი ქუდებით. </div><div><br /></div><div>სადმე მივდიოდეთ მინდა. შოოორს... </div><div><br /></div><div>უკანა სავარძელზე ერთი ბლოკი მარლბორო გვეგდოს, მე ხელში ტეკილას დაუცლელი ბოთლი მეჭიროს და </div><div><br /></div><div>საბარგული ფულით გვქონდეს გატენილი. </div><div><br /></div><div>ბინძურ მოტელში მინდა გავჩერდეთ, შხაპი ერთად მივიღოთ და შუადღის მზეში, ღორებივით გამოვიძინოთ. </div><div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S3TPw3FXuzI/AAAAAAAAADU/K5SN8BmWvd0/s1600-h/hollywoodwaitformebykor.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 360px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/S3TPw3FXuzI/AAAAAAAAADU/K5SN8BmWvd0/s400/hollywoodwaitformebykor.png" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5437199088470178610" /></a><br /></div><div><br /></div><div>რომ გაგვეღვიძება, ერთმანეთზე შეწებებულებს, უგემურად მოვწიოთ თითოც და წასვლის წინ, წიხლით ჩავამტვრიოთ მატყუარა, ჟმოტი აპარატი.</div><div><br /></div><div>გზაში დაგვაღამდეს მინდა და </div><div><br /></div><div>კოცონი დავანთოთ სადმე, გზის პირას. </div><div><br /></div><div>ჩხრიალა გველები ავაცვათ ჯოხებზე, შევწვათ და ვჭამოთ. </div><div><br /></div><div>ისეთი ამბები მოვყვეთ, სიბნელეში ყველაზე ძალიან რომ გჯერა და </div><div><br /></div><div>მეორე დღეს, მზის შუქში რომ გრცხვენია ხოლმე. </div><div><br /></div><div>წასვლის წინ შარდით ჩავაქროთ ცეცხლი და ჩხრიალა გველების საჩხრიალოები</div><div><br /></div><div>ჩვენს მომავალ ბავშვებს წავუღოთ. </div><div><br /></div><div>მე მხარზე თავს დაგადებ და გეტყვი, რომ ყველაზე გემრიელი ხარ. </div><div><br /></div><div>შენ ღიმილს თითებით ვიგრძნობ და </div><div><br /></div><div>ყველაზე ნარინჯისფერი მზის სუნი გექნება დაჭორფლილ მხარზე. </div><div><br /></div><div>ჩემი თმების რდილი უკვე მერამდენედ, მედუზა გორგონნას პროფილს მოგვაგონებს და </div><div><br /></div><div>აჰჰ. შევეცით მაია ასათიანს. </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>მერე კი ისევ ძელებურ, ჩვენებურ რუტინას დავუბრუნდებით. </div><div><br /></div><div>მე - ზამთარს, შენ - მე და ზამთარს ერთად. </div><div><br /></div><div>კვირაობით ისევ გავსკდებით ძილით და ერთმანეთით და </div><div><br /></div><div>საღამოობით ისევ ერთმანეთის სუნი გვექნება გაყინულ თითებზე. </div><div><br /></div><div>ისე, მარლბოროს მოწევდა კაცი... </div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-7284364639574546780?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-83472878209309293172009-10-01T00:46:00.001+04:002012-01-24T04:58:57.614+04:00<div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:'Times New Roman';"><div style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 3px; padding-right: 3px; padding-bottom: 3px; padding-left: 3px; width: auto; font: normal normal normal 100%/normal Georgia, serif; text-align: left; "><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/SsPDZ2z0oOI/AAAAAAAAACA/3gP8pcPAjO8/s1600-h/232324163_a8aecdd78d.jpg"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/SsPDZ2z0oOI/AAAAAAAAACA/3gP8pcPAjO8/s400/232324163_a8aecdd78d.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387364428242264290" style="display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 326px; " /></a><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">კარგი ადამიანები მიყვარს, ოღონდ მაინც, ცოტათი უკეთესები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს მოსმენა და საზოგადოდ, მოსმენის უნარიანი კარგზე ცოტათი უკეთესი ადამიანები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">თამაში მიყვარს. ყველაფრის. ყველგან.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ხმამაღალი ემოციები, მძაფრები, შეუკავებლად გადმომხეთქავები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს მწვანე ფერი და სიმწვანეში ვულგარულად ჩაღვრილი მეწამული.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს მსუყედ ცისფერი ცა და ხის ძირას ამოსული, გვაჯი სოკოები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ხელის თითები, ადამიანების მიმიკის უხმოდ ყურება და მკვახე ალუჩა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">დახატული ყვავილები მიყვარს, ნამდვილები - არა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს დილით, ადრე, ადრე გაღვიძება და ნედლ მზეში სენტიმენტალური პოეზიის კითხვა, ღერი სიგარეტით.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს წყლიანი თვალები და კარამელის დუშ-გელი. ჟოლო, საღამო და ორთქლიანი ფანჯრებიც მიყვარს.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს დამწვარი გოგირდის სუნი, ვაშლის ორბიტი და წითელი აგურები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ალუბლებით სავსე წყლიან ჯამში მიყვარს ხელის ფათური და ამქვეყნიურ ამაოებაზე ცინიკური ნახევარ-იუმორი.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მსუყე შოკოლადის მუსი მიყვარს, და პურის დაბრაწული ყუა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მყუდრო ფანჯრის რაფები და ლიმნიანი ჩაი - თავისთავად.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">უხმარი ფუნჯების მხრებზე ხიცინი მიყვარს, რუსული რომანსები და ოფლიანი როკი.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ლამაზი, გულუბრყვილო ტყუილები და დემაგოგია, თავისუფალ დროს.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს სხვისი ინტელექტით დაჩრდილული ადამიანები, ცისარტყელები და ჩაფუშული ბუშტების ჭმუჭვნა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს პინცეტების ხმა, მანდარინის გამხმარი ნაფცქვენები და თმაში არარსებული ჭაღარები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">სავსე აბაზანა, დაღლილობისგან დახუჭული თვალები და რკინის ნებისყოფა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს სექსუალური დაძაბულობები, მხოლოდ ორ-ორ ადამიანს ძალიან რომ ესმის.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ფორთოხლების გაფცქვნის პროცესი, მოუხარშავი ბრინჯი და მოხუცები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს არაუხერხული სიჩუმეები და რომანტიული უხამსობები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">დაუნახავების დანახვა მიყვარს და უთქმელი ჭეშმარიტებები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ლამაზი ადამიანები მიყვარს, დაღლილ თვალებში არეკლილი ქვასავით სიყვარულით.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">გრძნობები მიყვარს, ყველანაირები, ძლიერები და ნამდვილები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს დაუმსახურებლად მოსული ბედნიერებების დაფასება, უთქმელად.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ნიჭიერი ადამიანები მიყვარს, დაუმადლებლად და გულწრფელად.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">სულისშემძვრელი ყოველდღიურობები და უძეგლო გმირობები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ჯანსაღი იუმორი და წრელი ღიმილი, გამომდინარეობით.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">უბრალო სიტყვებით ახსნილი ღვთაებრივი სინამდვილეები მიყვარს.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ჭიქა წყალივით მიყვარს უბრალოება, თვალებს რომ არ მოგჭრის.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">გამთბარი კლავიშები მიყვარს, ზოლიანი საცვლები და დახუჭულ თვალებზე ცერა თითით, ნაზად მოფერება.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ფერადი სიზმრების მერე დილით გაღვიძება და ყოველდღიურობის დაფასება მიყვარს.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">დაძველებულ ემოციებში ქექვა მიყვარს და წითელი ღვინის გემრიელი ყლუპი.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ჰაერი მიყვარს, სიგარეტით და ღიმილით შეზავებული, ჭუჭყიანი, მერე რა.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ყურადღება მიყვარს, უყურადღებო ადამიანებისგან.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">სუნთქვა მიყვარს, ღრმად და ხმაურით.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ტუშის კალმები მიყვარს, კოლა-ლაითი და ტკბილი, ტკბილი სარკაზმი.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ცხოვრება მიყვარს, ხანდახან - უფრო.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">მიყვარს ჟოლოს ნაყინი და პუანტები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">გადალახული სიძნელეები მიყვარს, და წეროები.<br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; ">ხანდახან წერა მიყვარს, სიმშვიდე და ცალყბა ღიმილების არპატიება.</div></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-8347287820930929317?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-12223368241947655702009-09-21T05:01:00.001+04:002012-01-24T04:59:11.206+04:00<blockquote> " As you grow older, you'll find the only things you regret are the things you didn't do " </blockquote><br /><br />5 საათია.<br />ვზივარ მონიტორთან გაშტერებული სახით და რაღაცას ვკითხულობ.<br />გვერდზე ოთახიდან ფაჩუნი მესმის.<br />გავდივარ და<br /><br />ბებო. გუშინდელ ნადაბადებისდღეებს ალაგებს.<br /><br />ბებო ადრე კარებში მხვდებოდა და მსუნავდა, სიგარეტს ხო არ ეწევიო.<br />ცოტა მერე ჩემს საფერფლეებს დედაჩემს უმალავდა.<br />ცოტა მერე მე და ბებო ერთად ვიჯექით სამზარეულოში, ჩემს კენტს ვაბოლებდით და თან კარებისკენ ვაპარებდით თვალს.<br />ბაბუს ვემალებოდით.<br /><br />ბებოს გაუკვირდა, როცა წარბი გავიხვრიტე.<br /><br />მერე რომელიღაც მეზობელს ეჩხუბა თურმე, შენ კრეტინ შვილიშვილს მიხედე ლიფტიდან ხურდებს რო იპარავსო.<br /><br />ბებოს ეხლა ჩემს გარდა 5 შვილიშვილი ჰყავს.<br /><br />მე5 კლასამდე სკოლაში მაკითხავდა და არასოდეს დაზარებია ჩემთვის იმის ახსნა, თუ საიდან ჩნდებიან ბავშვები.<br /><br />ოღონდ ხანდახან ავიწყდებოდა ბოლოს რა მითხრა და მეც<br />ხან კომბოსტოში მპოულობდნენ, ხანაც მარწყვში.<br /><br />დღეს მე და ბებო ქალიშვილობის ინსტიტუტს მიწასთან ვასწორებთ.<br /><br />მე რომ ძალიან კარგი შვილიშვილი ვიყო, ჭურჭელს გავურეცხავდი მაგრამ<br />მე უბრალოდ კარგი ვარ და<br />უბრალოდ ვეხმარები.<br />მერე ვაბოლებთ და ვიშლებით.<br /><br />როცა მე აქ ვრჩები, ბებო ყოველ დილით კარტოფილს მიწვავს.<br /><br />როცა ჩემთან მოდის, თავის საყვარელ შოკოლადს მიუჯდება ხოლმე და<br />ცდილობს გმირულად, ბოლომდე დალიოს<br />ჩემი მოხარშული, მიმწვარი ყავა.<br /><br />მერე რა, თუ არ ესმის რატომ არ მიყვარს კოსწია და<br />რატომ ვუსმენ მუსიკას ხმამაღლა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-1222336824194765570?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-86589296778239643112009-09-20T01:59:00.001+04:002012-01-24T04:59:31.677+04:00<div>ვარ შემოქმედებით ჩიხში მყოფი სუბიექტი.<br />ვეძევ მუზას.<br />აი, ის კინო ხომ იცით, შერონ სტოუნი თამაშობს მგონი, გაბანძებული მწერლები და სცენარისტები რო ქირაობენ ამ ქალს და მუზა მოსდით.<br />ჰოდა, აი ეგეთი მინდა. სასურველია, დიპლომი ოლიმპოსზე ჰქონდეს აღებული<br />განაკვეთი - სრული.<br />ოშმ ნუ გამომეხმაურებით.<br />ანაზღაურება ნატურით, კიარადა რამეს მოვიფიქრებ. </div><br /><br /><br /><div></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 183px; DISPLAY: block; HEIGHT: 403px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383307248477375938" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_EjpClP0sMBA/SrVZa6ZHjcI/AAAAAAAAAB4/F-zrpRvaSDA/s400/Wired_by_JaapvdV.jpg" /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-8658929677823964311?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-52061755201811775392009-09-16T20:40:00.001+04:002012-01-24T04:59:49.636+04:00<div><ul><li> One unread text message<br /></li><li>ღამე გაღვიძება სახურავზე წვიმის კაკუნისგან<br /></li><li>სასურველზე ოდნავ უფრო ტკბილი ყავა, ან ბოლოს დარჩენილი, ყველაზე გემრიელი ყლუპი<br /></li><li> პალტოს ჯიბეში შემთხვევით ნაპოვნი ხურდა<br /></li><li> დილით რომ მაღვიძარაზე ნახევარი საათით ადრე გაგეღვიძება<br /></li><li> შენს სახლთან ვარ, ჩამოდი.<br /></li><li> ძველი მეგობრები ქუჩაში, შემთხვევით<br /></li><li>მოხუცი, ხელჩაკიდებული წყვილები<br /></li><li> დაუმსახურებელი ღიმილები<br /></li><li> საყინულეში დავიწყებული ნაყინი<br /></li><li> პარასკევი საღამოები<br /></li><li> ნაცნობი სიმღერები რადიოში<br /></li><li> თონის პურის სუნი</li><li> გამოცდის შემდეგი დღეები</li><li>დატოვებული სიგარეტი<br /></li><li>იყოს, დღეს მე გავრეცხავ ჭურჭელს<br /></li><li> ჩაის თბილი ჭიქა<br /></li></ul></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>რომელიმე მინდა - )</div><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre; font-family:Verdana;font-size:11px;"><img src="http://s43.radikal.ru/i102/0909/41/c342335ba1dc.jpg" /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-5206175520181177539?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-1215130385809909712009-09-10T11:31:00.001+04:002012-01-24T05:00:05.589+04:00პირველად, 2006 წლის ზაფხულში შევხვდით.<div>თუმცა, ამაში გაუთვალისწინებელი ძალების ჩარევას სხვას არაფერს, თუ არა ბედს მივაწერ.</div><div>იმ პერიოდში ჩემი მობოიფრენდო ელემენტის ხილვით აღშფრთოვანებულმა დედაჩემმა ისტერიკით დამირეკა, ერთ კვირაში მიდიხარ და გაემზადეო.<br /><div>ასე რომ, გმადლობთ ჩემო აწ უკვე მელოტო, ოდესღაც ხუჭუჭა მეგობარო.</div><div>ძნელია იმ ემოციების გადმოცემა... კხემ.</div><div>ნუ ძნელი რა. თავიდან არ გავგიჟებულვარ, თან სტილი მქონდა მაშინ (ალბათ) ეგეთი, არაფერი, არავინ და არასდროს არ გამკვირვებოდა. </div><div>რაღა დასამალია და გამიკვირდი და</div><div>თითქმის, თითქმის ერთი ნახვით შემიყვარდი.</div><div>თითქმის იმიტომ რომ</div><div>ის, რაც თავიდან ვნახე, შენ არ იყავი.</div><div>შენ მერე, ნელ-ნელა შემოიპარე, მთელი შენი პრელესწებით და აჰჰ </div><div>ახლაც კი (აი აქქ მოუხდა ახლა) გული მიჩუყდება ამ შეხვედრის გახსენებისას. </div><div>სრული ერთი თვე ეიფორიაში ვიყავი </div><div>შენ თავიდან არაფერი გეტყობოდა. </div><div>საკუთარ სტილს არ ღალატობდი და შენებურად, გრილი და ცვალებადი იყავი. </div><div><br /></div><div>მეორე შეხვედრა სულ სხვა იყო. </div><div>მაშინ პირველად გადააბიჯე საკუთარ ბოზურ სიამაყეს და მთელი შენი ბებერი, ნესტიანი ძვლებით გულში ჩამიკარი. </div><div>მეც მაშინ, პირველივე დღეს მივხვდი რომ</div><div>ეს შენ იყავი. ის ერთადერთი. </div><div>სწორედ მაშინ გავაანალიზე როგორ მიყვარდი.</div><div>მიყვარდა ზედმეტად ცხიმიანი და უგემური მწყემსის ღვეზელიც კი.</div><div>რძიანი ჩაი და ზედმეტად ამაყი, ზედმეტად შენებური შენიანები.</div><div>მთელი ეს მსუყე, მწვანე ნესტი და</div><div>ნისლი. აჰჰ. ნისლიც. </div><div>სველი და წებოვანი აქცენტი მათი, </div><div>ყველაზე მჟღერი ვალუტა - ფუნტი</div><div>და ავტობუსის ყველაზე მეგობრული მძღოლები. </div><div>წითელი ღვინო ყოველ საღამოს </div><div>ოღონდ აჰჰ, მედიდურად არა</div><div>თბილი ლუდი, არამწეველი ფაბები და</div><div>ყველაზე გემრიელი და საშიში, შაბათის საღამოები. </div><div><br /></div><div><br /></div><div>რა შუაშია პოლი, ჯონი, რინგო და ჯორჯი</div><div>რა შუაშია ფეხბურთი და კრიკეტი. აჰჰ. არა, არა. </div><div>არც თვით ლლონდონი, ნოტინგ ჰილებით და პიკადილის ბოზებით</div><div>ეს უბრალოდ, მარტივად შენ ხარ.</div><div>საშინლად მწვანე და</div><div>რწყევამდე ჩემი. </div><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre; font-family:Verdana;font-size:11px;"><img src="http://s41.radikal.ru/i091/0909/e6/39dae4dbe3ef.jpg" /></span><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; white-space: pre;font-family:Verdana;font-size:11px;"><img src="http://s56.radikal.ru/i152/0909/fb/de93699f2ba9.jpg" /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-121513038580990971?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6816955372344059645.post-74837866827108765002009-09-08T23:41:00.002+04:002012-01-24T05:06:38.230+04:00ხშირად მინდა ხოლმე სხვა ადამიანი ვიყო. სულ, 100%ით სხვა, სხვაგან და სხვანაირი. <div>ვიყო კოლუმბიელი ნარკობარონი, მქონდეს ბანჯგვლიანი მკერდი და იაფფასიანი მეძავის კალთაში ვტიროდე საღამოობით.</div><div>ვიყო პურიტანo, ან თუნდაც კათოლიკე მონაზონი, სხვისი ემოციებით უარყოფითად დამუხტული და დაღარული, უგრძნობი შუბლით</div><div>ვიყო ჰიჯრა, ორსახა და ორსქესა, ინტერნეტით რომანს ვაბამდე ვინმე ლამაზთვალება ონანისტთან და მიყვარდებოდეს</div><div>ვიყო ბოშათა ბანაკის ნამუსახდილი ბარონი და ცოლ-შვილს სამათხოვროდ ვუშვებდე ვარაზისხევზე</div><div>ვიყო მეძავი, მეგობრის პროგრამისტ ძმაზე უიმედოდ შეყვარებული და შიდსიანი</div><div>ვიყო ბავშვი, უკანონო, მაგრამ მაინც, ყველაზე ზარმაცი და ნიჭიერი. </div><div>ვიყო პარიზში შემთხვევით მოხვედრილი კამბოჯელი ზანგი, სტარბაქსის ყავით ხელში </div><div><br /></div><div><br /></div><div><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>* * *<br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div>ნეტავ, რომელიმე მათგანს რომ დღეს ჩემი მომღიმარი ფიზიონომია დაენახა ქუჩაში, გამიღიმებდა? <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6816955372344059645-7483786682710876500?l=heavennumber8.blogspot.com' alt='' /></div>Annhttp://www.blogger.com/profile/13286627677428007337noreply@blogger.com2